qızarmış

qızarmış
f. sif.
1. Çox qızmaqdan qırmızılaşmış, közərmiş, qıpqırmızı olmuş, köz bağlamış. Qızarmış dəmir. Qızarmış kömür. – Kürənin daşları pul kimi qızarmış, divarları qovrulurdu. M. C..
2. Od üstündə qovrulub qızarıncaya qədər bişmiş. Qızarmış ət, balıq. – <Məşədi Heydər> . . qolunu çırmayıb, qırmızı butalı nimçənin ortasında köndələn yıxılan cücənin qızarmış budundan yapışdı. B. T.. Qazanlar buğlanır, dadlı, qızarmış ət qoxusu ətrafa yayılırdı. M. Rz..
3. Qırmızı olmuş, qırmızı rəng almış. Qızarmış yanaqlar. Qızarmış gözlər. – <Turab> qulluğa yorğun getdi. Qızarmış gözlərinin altı kölgəli idi. Tez-tez əsnəyirdi. M. Hüs.. Kəndlini hirsindən qızarmış görən vəkil özünü itirdi. M. C..
4. Yetişmiş, dəymiş. Qızarmış narları (almaları) dərmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • bürüşdə — (Bakı) yaxşı bişirilmiş, bişib qızarmış (çörək). – Gitdim gördüm yaxçi bürüşdə çöreglər pişirib, ikisini vırdım qoltuğuma getdim …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • mültəhib — ə. 1) alovlanan, yanan; 2) şişib qızarmış, iltihab etmiş (yara haqqında) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • abdar — sif. <fars.> 1. Sulu, şirəli, təravətli, lətafətli. Özündən oldu meyə bəzmdən kənar olmaq; Qələtdi bəhs ləbi ləli abdarınla. Q. Z.. Nazənin qız . . yanaqları kimi qızarmış bir qızılgül dərib, şirmayı əli ilə abdar ləblərinə yaxınlaşdıraraq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ala-tala — sif. Tala tala, adda budda, orada burada. Üfüqlərə yatmış ala tala buludlar pul kimi qızarmış ocaq daşlarını xatırladırdı. M. İ.. May ayı idi! Havalar bir az qızmışdısa da, ancaq hələ dərələrdə, dağların döşündə ala tala qar qalmışdı. R. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • alçaqboy(lu) — sif. Boyu alçaq, bəstəboy. Kərbəlayı Qulu alçaqboylu bir kişi idi. Onun qızarmış burnu nazik bığlarının ortasına dik uzanmışdı. . Ç …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ariz — <ər.> köhn. 1. Zühur edən, ortaya çıxan, baş verən. Arizi qəmlər əlindən ürəgim şişmiş idi; Zənn edirdim edəcəkdir ona çarə cigərim. M. Ə. S.. Ariz olmaq – 1) ortaya çıxmaq, qarşıya çıxmaq, baş vermək. İndi burada bir sual ariz ola bilər. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • butalı — sif. Üstündə buta olan; naxışlı, güllü. Butalı parça. Butalı dəsmal. – <Məşədi Heydər> qolunu çırmalayıb, qırmızı butalı nimçənin ortasında köndələn yıxılan cücənin qızarmış budundan yapışdı. B. T.. Qapıdan içəri girən kimi iri və dördkünc… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bürüştə — sif. <fars.> Yaxşı bişmiş, kövrək bişmiş, qızarmış. Bürüştə çörək. Bürüştə qutab. Bürüştə paxlava. – <Mirzə Qulam:> Kabab ilə bürüştə lavaşın ayrı ləzzəti olur, axı! M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cızıldamaq — f. Cız cız eləmək, cızıltı səsi çıxartmaq. Pavluşa əlini alnına çəkdi, tər qızarmış dəmirin üstünə tökülərək cızıldadı. M. S. O.. . . Yağ əridikcə közün üstünə damcılayıb cızıldayır, seyrək tüstü qalxıb sakit havada yayılır, həyəti kabab iyi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cəzb — is. <ər.>: cəzb etmək – özünə tərəf çəkmək. Cins cinsini həmişə cəzb eylər; Yoxdu bu işdə söhbəti digər. S. Ə. Ş.. Aslanın zirəkliyi, hazırcavablığı, onun alnının genişliyi, bəzən böyüklərə məxsus bir əda ilə dərin fikirlərə getməsi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”